Microsoft, Azure compute servisini seçme kılavuzunu 18 Şubat 2026’da yeniden güncelledi; o karar ağacı artık App Service, Container Apps, Functions ve AKS’i aynı çerçevede karşılaştırıyor. Neden önemli? Çünkü aynı web API’yi dördüne de koyabilirsiniz, dördü de çalışır. Ama ay sonunda gelen fatura ve ekibin sırtına binen operasyon yükü taban tabana zıt çıkar.
Sahada en pahalı hatalar teknik değil, bunu baştan söyleyeyim. Elimizde bu vardı, herkes Kubernetes kullanıyor, biz hep App Service kullandık. Servis seçimi bu reflekslerle verilince, uygulama canlıya alındıktan sonra geri dönmesi pahalı bir mimari borca dönüşüyor. Trafik arttığında ölçeklenemeyen plan, boşta dururken para yakan küme, olaya göre tetiklenmesi gereken işi 7/24 açık tutan bir servis. Hepsinin kökü aynı: kod yazmadan önce sorulmayan iki soru.
Önce o iki soruyu netleştirelim, sonra dört servisin her birinin hangi somut durumda doğru kapı olduğuna tek tek bakalım.
Her şey iki soruyla başlıyor
Karar ağacının mantığı tek bir yerden açılıyor: taşıyor musunuz, yoksa sıfırdan mı kuruyorsunuz. Eski evden taşınır gibi mevcut uygulamayı olduğu haliyle buluta koyuyorsanız, yani lift-and-shift yapıyorsanız, varacağınız yer çoğu zaman App Service ya da düpedüz sanal makine. Yeni ev kuruyorsanız, uygulamayı buluta göre baştan tasarlıyorsanız, seçenek yelpazesi genişliyor.
İkinci soru en az birincisi kadar belirleyici: ekibiniz ne kadar operasyon yükü kaldırır. Düğüm yamalamak, küme yükseltmek, güvenlik varsayılanlarını ayakta tutmak birilerinin işi, ve o birileri sizin ekibiniz. Bu yükü taşıyacak bir DevOps kasınız yoksa, size en çok özgürlük veren servis aslında en çok mesai yiyen servistir.

Şöyle bir benzetme yapayım. Sanal makine, boş daireyi kiralayıp her şeyi kendiniz döşemek. App Service, eşyalı daire; girip oturursunuz. Container Apps, kendi konteyner mobilyanızı getirebildiğiniz, kalabalık olunca otomatik oda açan bir residence. AKS ise koca bir siteyi baştan sona kendiniz yönettiğiniz durum; her şey sizin, ama bakım da sizin.
App Service: web uygulaman ya da API’n varsa
Elinizde bir web uygulaması veya bir REST API var ve onu hızlıca yayımlamak istiyorsunuz. Durum buysa fazla düşünmeyin, kapı App Service. Kod olarak da konteyner olarak da yayımlarsınız, platform kendi kendine yama yapar ve ölçeklenir, siz uygulamanıza bakarsınız.
Üretim için minimum bir instance yeter, operasyon yükü düşüktür. Ölçek tarafında da geniş bir alanınız var; Premium planda tek bir uygulama otuz instance’a kadar açılıyor. Tek dikkat noktası şu: App Service planı sıfıra inmez. Sabit instance sayısına bağlısınız, trafik gece boyu sıfır olsa bile plan boşta dururken ücretlenir. Düzenli, öngörülebilir trafiği olan bir web yükü için App Service çoğu zaman en az kafa ağrıtan seçenektir.
Container Apps: konteyner mimarin var ama Kubernetes istemiyorsun
Container Apps birkaç yıl önce ortada yoktu. O zamanlar konteynerim var ama Kubernetes operasyonuna girmek istemiyorum diyen ekip, App Service ile AKS arasındaki boşlukta sıkışıp kalırdı. Şimdi araya bu katman girdi.
Nerede parlıyor? Konteyner tabanlı mikroservislerin birlikte koştuğu, olaya göre ölçeklenmesi gereken senaryolarda. Bir kuyruğa iş düştükçe replika açan, iş bitince sıfıra inen yapılar bunun tam ortasında. Dapr, KEDA ve envoy işin altında hazır çalışıyor, siz görmüyorsunuz bile. AKS ile farkını tek cümlede sabitleyelim, çünkü Microsoft’un karşılaştırma sayfası da aynı yere basıyor:
Container Apps, Kubernetes’in üstünde çalışır ama Kubernetes API’sini sizden gizler; AKS size o API’yi ve control plane’i açar.
API’ye ve control plane’e dokunmanız gerekmiyorsa Container Apps yeterli. Dokunmanız gerekiyorsa cevabınız değişti, AKS’e geçin.
Functions: olay gelince koşan iş
Functions ile Container Apps yakın akraba. İkisi de olay güdümlü, ikisi de sıfıra iner. Fark programlama modelinde. Functions, trigger ve binding üstüne kurulu: bir kuyruğa mesaj düştüğünde, bir dosya yüklendiğinde, zamanlanmış bir saat geldiğinde şu fonksiyon koşsun dersiniz, gerisini platform halleder. Efemer, kısa ömürlü işler için biçilmiş kaftan.
Buradaki serverless taksimetreye benziyor. Araç durunca saat işlemez; fonksiyon tetiklenmediği sürece para ödemezsiniz. Flex Consumption planıyla gerektiğinde bin instance’a kadar açılıp yoğunluk geçince yeniden sıfıra inebiliyor. Functions tarafında in-process modelden isolated modele geçerken gördüğüm şu: bu servis bir uygulamanın tamamını değil, iyi tanımlı tek bir işi barındırmak için var. Olay geldiğinde koşup kenara çekilen bir iş tarifliyorsanız doğru yerdesiniz.
Küçük bir not: serverless ucuz demek değil, boşta ücretsiz demek. Düşük ve dalgalı trafikte hesabınıza yarar, sürekli yüksek trafikte her zaman en ucuzu çıkmayabilir.
AKS: Kubernetes’in kendisi lazımsa
Geldik kapıların en güçlüsüne, ki gücü aynı zamanda en pahalı yanı. AKS size yönetilen Kubernetes’in tamamını, API’sini ve control plane’ini açar. Kubernetes dünyasının bütün esnekliğine ihtiyacınız varsa, beş bin düğüme kadar ölçeklenen bir mimari kuruyorsanız, kapı burası.

Şu ekrana bakın. App Service’te bir web uygulaması birkaç adımda ayağa kalkarken, AKS kümesi onlarca kararla açılıyor, ve bu kararlar sadece kurulumda bitmiyor. İşte asıl maliyet de orada gizli. AKS’in faturasını sadece küme ücreti sanmayın; asıl yük 7/24 açık düğüm VM’leri ve operasyon iş gücü. AKS Standard’da küme sizin aboneliğinizde durur, yapılandırması ve işletimi sizin sorumluluğunuzdadır: düğüm yamalama, küme yükseltme, güvenlik varsayılanları hep ekibin sırtında.
Rakam vereyim, çünkü somut olunca çarpıcı. Üretime hazır bir AKS kümesi için tipik taban altı düğüm: üç sistem, üç kullanıcı düğümü. Bu altı VM, trafik sıfır olsa da siz kapatana kadar döner. Ayda birkaç saat yük alan bir arka uç servisi için bu kurulumu açık tutmak, residence kiralayacakken koca bir site satın almaya benzer. Operasyon yükünü hafifletmek isteyenler için AKS Automatic diye bir yol da var; düğüm yönetimini, ölçeklemeyi ve güvenlik varsayılanlarını Azure üstleniyor. Ama yine de Kubernetes’in kendisini işletiyorsunuz. AKS doğru seçimdir, yeter ki Kubernetes API’sine gerçekten ihtiyacınız olsun ve yükü taşıyacak bir ekibiniz bulunsun.
Dört kapı, tek soru
İşi pratikte şöyle özetleyeyim:
- Web uygulaman ya da API’n var, hızlı ve az operasyonla yayımlayacaksan: App Service.
- Konteyner mikroservis mimarin var, olaya göre ölçeklensin ama Kubernetes operasyonuna girme: Container Apps.
- Olay gelince koşup kenara çekilen efemer iş tarifliyorsan: Functions.
- Kubernetes API’sine ve control plane’e gerçekten ihtiyacın var, DevOps ekibin de hazır: AKS.
Bir de şunu hatırlatayım: bu kararı kod yazmadan önce verin ve bir yere yazın. Service endpoint mi, private endpoint mi derken de aynı şeyi söylemiştim; belgelenmeyen mimari kararlar sonradan en pahalı borçlar oluyor. Doğru kapıyı seçmek bir güç yarışı değil; mevcut durumunuza ve ekibinizin kaldırabileceği yüke bakıp iki sorunun cevabını bulmak.
Siz hangi yükü hangi servise koydunuz, kararın arkasında duruyor mu? Sorularınız olursa yorumlarda buluşalım.
